sala 1998an û vir de ye ku bi navê
PADEKê partiyeke mîratxur û berdewamiya (KIP-PKK)yê heye. Her çi qas ev
partî ji terefê xelkê ve nayê zanîn jî li derûdorên kurdan û li platformên
siyasî tê nas kirin. Helbet ev partî ne bitenê mîratxura KIP-PKKyê tenê ye.
Her weha ew mîratxura DDKDyê ye û paþê jî ya PPKK, YEKBÛN û PYSKyê jî ye.
Teva ku di nav derûdorên kurdan de zêde nayê zanîn jî tu armanceke wê ya
berbiçav tune ye ku ew xwe bi xelkê bide nas kirin. Ew jî wek hemû partiyên
kurdan ji çendeyekî carekê civînekê çê dike û belavokekê belav dike.
Gelo PKKyê navê xwe bikira PADEK, kê dikarîbû bigota çi?
Çend rojan li derûdorên siyasî dê bihata gotin ku ev bêehlaqî û çavsorî ye,
paþê jî diqediya diçû. Bi rastî PKKyê çawa ev yeka hanê nekir, ez tê
nagihêjim. Ji ber ku PKK ne xerîbê van tiþtan e. Ew di vî warî de xwedî
çavsoriyeke mezin e. Nemaze, ew navên ku tradîsyona DDKDyê bikar tîne, PKK
xwe lê dike bela û piþtî demekê lêbixwedî derdikeve. Weke tê zanîn navê
PKKyê ne navê Apociyan bû, ew nav, navê wê hereketê bu ku ew li piþt DDKDyê
bû. Apociyan ew nav li xwe kir û lêbixwedî derketin, kesekî jî dengê xwe
nekir. Her weha, ne bi tenê li navê wê bixwedî derket, li program û hin
perspektîvên wê jî bixwedî derketin. Ji xêndî navê PKKyê jî ew li navê
Medya, Roj û Brûskê jî bixwedî derketin. Anuha jî navê xwe kir KADEK. Ji xwe
PADEK zêde di nav xelkê de nayê nas kirin û piþtî demeke kin, kesek nema
herdu navan ji hev derdixe û çi tiþtên ku bi navê PADEKê bên kirin, dê ji
KADEKê re bibe mal. Ji xwe hew herfa "P"yê ye. Eynî wek wan eylemên ku di
Newroza 1995an û yên li du wê bi navê "Brûsk"ê hate kirin, çawa ji xaneya
PKKyê re hate nivîsandin û bedelên wê jî YEKBÛNê dan, dê ji nuha û pê ve jî
weha bibe.
PKKyê navê xwe, yên ala xwe, ordiya xwe, yên jinên xwe,
cepheya xwe guhertin û dixwaze bi rûyekî nuh derkeve rûkana siyasetê. Yanî
bi kinahî wê xwe ji sedîsed "guhert". Di binî re ew dewlet bi hev re li ser
qedera kurdan biryaran didin. Wê li hemberî hêzên dewletê kevirê xwe bera
ber xwe daye û ji bona kurdan kirasan çêdike. Di kongreya xwe ya dawiyê de
jî hin biryarên nuh dane. Gelek ji wan biryaran heye ku hemû kurdên li çar
perçeyan jî eleqeder dike. Hêviyeke mirov ya piçûk hebû ku ew di encama vê
kongreyê de, izra xwe ji gelê Kurdistanê bixwaze. Feqet mêrik derketin û got
ku "APO kurd ji nav çiravê derxistine û ew ji nuh de xuliqandine." Ji ber ku
hevalbendiya PKKyê û dewletê stratejîk e û berfireh e, tiþtekî ji rastiya
wan hatiye guhertin tune ye. Ew xwe di ava Kewserê de jî dakin, ew nikarin
xwîna kurdan ku li destên wan e, paqij bikin.
Yek ji wan biryarên kongreya wan jî ew e ku ji bona
qoriciyan "efû" derxistiye. Û yeke din jî meseleya ziman û nasnameyê ye. Qet
nebe ew qoriciyên ku PKK îro dixwaze bi awayekî berfireh rola wan bilîze, di
dema ku wan li hemberî PKKyê þer dik jî ew bi zimanê xwe dipeyivîn. Ew wê
wextê jî kurd bûn û bi kurdî axiftin, îro jî li ser axa xwe nin û dîsa bi
zimanê xwe dipeyivin. Lê gava gerîlayên PKKyê ku zaro û zêçên wan (ji ber ku
"hevalbendiya dewletê" dikir) bi ser hev de dikelixandin û pez û dewar û
axurên wan didan ber êgir, bi tirkî dipeyinîn û ew kirinên xwe bi tirkî
dikirin. Îro jî ew kesên pêþengiya van tiþtan dikin, dîsa ew mantiq e û dîsa
bi tirkî dikin.
Helbet tiþtên ku wan bi serê kurdan de anine di tu tûr û
têran de hilnayê û li gora beþera ku xuya ye, hîna dawî dûr e. Ji xwe
kirinên wan ên xerab ne mijara vê nivîsê ye û bi baran jî li ser bê
nivîsandin, dê dawî neyin. Her çiqsî PKKyê qilifê xwe guherandibe jî ew
mahrê di tûr de ye. Heta ku ew izra xwe ji kurdan nexwaze û sersebebên xwîna
kurdan dernekevin, divê kurd baweriya xwe pê nînin û piþtgiriya wê nekin.
Apociyan navê PKKyê xesp kir û bi salan destên xwe ji
xwîna kurdan dernexistin. Her çi qasî ev nav dê di nav rûpelên dîrokê de bi
qirêjî bê bibîranîn jî; bi tenê di maneya bi paþ de sitendinê de be jî;
pêþniyara min ew e ku PADEK, (ya jî kî xwe mîratxurê KIP-PKKyê dibîne) li
navê PKKyê bixwedî derkeve. Ji xwe, KIP-PKK ji hêla hiqûqî ve jî partiyeke
berdewam e. Wê xwe ne fesih kiriye û ne jî nekiriye.
17ê Nîsana 2002an
