Ölüm bir kez daha vurdu bizi! 
Ölüm. Ne kadar soğuk bir kelime.
Bizden uzak olmasını nekadar çok istediğimiz şey. Ama hep yakınımızda. Başucumuzda.
Bazen en umulmadık yerde, en umulmadık anda yanıbaşımızdan en sevdiğimizi alır götürür.
Çaresiziz. En kötü şey: Çaresizlik.
Ölüm bu kez Mehmet Uzun'u aldı götürdü. En üretken çağında. Genç yaşında. Bir balık gibi kaydı avuçlarımızdan.
Kendi ülkesine yaşamı sürdürmek için geldi, ölümü bekledi.
Mehmet Uzun Kürtler'in romanını yazdı. Hem de Kürtçe yazdı. Kuzey Kürdistan'da kendi alanında o bir ilkti.
Umuyorum ve diliyorum onun açtığı çığırda yürüyenler olacaktır ve hem de onu aşarak.
Onun açtığı çığırda o aşıldığı zaman, onun ruhu daha huzurlu olacaktır.
Evet, Mehmet Uzun Kürtler'in romanını Kürtçe yazdı.
Şimdi Mehmet Uzun'un romanı nı yazmak gerekir.
Kürt roman sanatını Kürtler adına ve onun adına geliştirmek gerekir.
Ölümün kucağında yatarken, ruhunun huzur bulsun.
Ailen ve seni sevenlerin için sabır dilemekten başka ne gelir elden.
Kürt Halk'ının ve edebiyat dünyasının başı sağ olsun.
12.10.2007
