Azad BISENG

Arşiv

bisengewrokurd@hotmail.com

 

DDKD moratoryumu ve nasil bir DDKD

Kürt birey ve halkinin kimliğini, haklarini ve hukuksal konumunu sosyal- politika'da katilimini sokaklarda, mahallelerde, köylerde, kasabalarda, şehirlerde, belediyelerde, bölgesel, ulusal ve uluslararasi arena da kollektifleştiren, ethosu demoslaştiran, ulusunu devletleştiren, yükümlülük, yurtaşlik, politik, sosyal ve kültürel haklarini her alanda koruyabilen, diğer haklarla dayanişma içerisinde olan, kendi sistemini yeni ihtiyaçlara göre katilimci bilinçlen değiştirebilen, düzeltebilen, birey hak ve eşitliğini, kendi kaderini tayin edebilen, kültürel, sosyal ve economik gelişmeyi fakirlik, feodalismin hiyerarşik kültür ve sömürgecelikten, katilimci birleşik, kollektif bir kimlik ve multirasyonel anlayişlan, tutarli politik,güçlü kararmekanizmasi ve zorunlu legalşiddetiyle, ulusunu, tarihini, dilini, külürünü, geleneğini, kimliğini ve coğrafyasini özgürleştiren, alt ve üst yapiyi yeniden yapilandiran, demokrasiye geçen, dünya kültür ve economisiyle entegresini sağliyan, bireysel gelişimi ve eşit sans koşullarini oluşturan, güven veren, bilgi, teknoloji ve bilimi merkezleştiren DDKD moratoryumuna Roja Medya generasyonun iki yildan beri sürdürdügü dayatmasiyla, eskilere yapilan çagrilar ve gittikçe boyutlanip gelisen sürece Kürt ulusunun ulusal NEWROZ bayramini kutlayarak evet derken daha önce www.kurdinfo.com ‘ da ‘ Paradokslaşan DDKD parameterleri' a dli yazimda kurulacak bu organizasyonun veya partinin dünya'da halkimiza oynatirilan bu dramali tiyatro sahnesinden çikarilip, hiç bir ayinsel ve ideologie inanca hipnoz ettirilip bogdurmadan, kurtuluşunu her alanda bir yariş haline getirten bir anlayişlan, halkimizi modern dünya toplumunun seviyesine getirip, yaşadigimiz bu asirda kurulacak organizasyon gerek bir hareket olsun, gerek bir parti ve niçin mücadele ediyorsa etsin, bireyin, toplumun ve sistemin bir parçasi durumuna gelmiş olan - Organisazyonlar/kurumlar, - Ekonomi, - çalişma ve iş dünyasi, - ve devlet sistemi hakkinda net bir perspektifi olmali demistim. Bu konuda Sosyolog, pisikolog, economok ve politicologlarin degişik düşünceleri ve bu konu ile ilgili cevabi aranilan sorulari aşagiya aktariyorum:

 

•  Organisazyon

Kurumlaşma toplumun da yaşarken, nasil bir organisazyon, sadece bürokratik rasyonel(legal, kural yetkileri, hiyerarsik, autoriter) bir sistemi mi yoksa sosyal bir system olarak informel iliski ve yetki prosesi ile oligarşik ilişkiler agi mi veya netwerk ilişkisini öne çikaracak bir yapilanma mi? çünkü artik her alanda economide, kültürde, sosyal ve politik alanda kurumlar ve organize toplumu olmuşuz. www.kurdinfo.com 'daki ilk yazimda nasil bir organisazyon ile ilgili varsayimlarda bulunmu ştum. Bence halen organisazyonu multi- rasyonel systeem olarak gorebiliriz. Burda burokrasi ve scientific bilim, professionaliteyt ile taylorizm iyice incelenmeli.

•  Intern strüktür ; görev bölümüne göre farkli organizasyon tipleri, parti sisteem modeli olarak seçiline bilnir.

 

•  Sosyal sisteem olarak organizasyon; Hawthorne, kontrolden gereklilik ve mecburiyetlilige, informel/ gayriresmi strüktür, erki prosesi (oligarsi), organisasyon kültürü burda önemli.

 

•  Inter organizasyonel ili ş kiler; burda netwerk agin önemi vurgulanilmaktadir.

 

•  Organisazyon ve çevre; Contingentietheorie, resource dependency, institutionele theorie, Street-level burokrasi.

 

Klasik organisazyonmodelleri:

•  Weber; Bürokrasi, erk ve yetkinin rasyoneleştirilmesi,legal rasyonel etki ve yetki, devletcilik ve şirketler, efişiyensi ve etkinlik, hiyerarşik systeem ve otorite, yazilmiş vetklier ve genel kurallar.

 

•  Fordisme; Sosyal sorumluluk

•  Taylorisme; kitlesel produkt/ ürün ve makinele ş me,scientifik management ve menegeriyalism.

•  Keynesianisme; sosyal politik.

•  Castells : netwerkeconomie

 

•  Post- fordisme ve post-industrialisme; hizli teknoloji gelişimi, ICT, daha cok internasyonel rekabet ve globalizm sureci, bilgi çagi, yüksek talepler, az kitleürünü, flexibiliteit, az bölüm ve az karmaşik organizasyonlar, professionalisme ve daha çok karmaşiklaşan görevler, daha çok otonomi.

 

•  Post-bürokrasi organizasyonlari ; pazar analyişi yok, hiyerarşik degil entegreleşmiş netwerk aglari, yetkinin merkezleştirilmesi, profesiyonel özgürlük ve güvenin önemi.

 

Public Menjeriyalism organizasyonlari son dönemlerde kendinden daha cok bahsettirmekte; menejerler için daha çok özgürlük, daha çok pazar-elementleri, az kural, daha çok amaç yönelik.

 

Bizim örgütlenme anlayişimiz feodal, sömürge ve çarpik kapitalist özelliginin teorisini yapmaya çalişmiş, fabrikasiz ciliz masa- ürünü ile endüstri dönemini makinasiz 68 ruhuylan, Kürdistan Işçi partisinin proleterya politikasini dalgalandirip ve bu endüstri, makineleşme ve kitleselprodükt sürecini en iyi Marks'in economi ve politik theorisiylen özgürlük,eşitlik, dayanişma, emegin. internasyonalismin ve emancipatsi kavgasini analiz eden örgütlenme şeklimiz, automatisering dönemini yaşamadan, her alani rant çevrelerine, büyük şirketlere, Türknasyonalizmine ve kapitalist tekelcilere cografyasini son dönemde teslim eden Kordinesizlik, örgütsüzlük ve organizasyonsuzlugunu, informasyonu yaşadigimiz dönemde de büyük mülti -ulusal organisazyonlari ve tekelleşen monopoly kapitalismini nasil aşabilinecegini ve özellikle şu an postfordismin(sosyal sorumluluk), postindüstrializmin(yüksek talepler, daha az kitleselprodukt), postbürokrasinin(daha az kural ve hiyerarşi) ve postmodern toplumunun bile içine düşürüldügü çikmazi ve kucakliyamadigi globalismin ve techknoloji gelişiminin, bireyde, gruplarda, insanlarda, toplumlarda, dogada ve gelecekte yarattigi sosyal, pisikoljik, kültürel, economik ve politik, olumlu ve olumsuz etkilerini kucaklayacak bir örgütlenme şekli degişen ve globalleşen bireyin, toplumun rol ve pozisyonun varolan sosyal, kültürel, pisikolojik economik, siyasal ve politik sikintilarini, problemlerine cevap olabilecek bir parti organizasyonuna nasil sahip oluna bilinir.

 

•  Economi

•  Geli ş im etaplari:

•  Marx: kapitalizimdeki kriz egilimi,

•  Weber: devam eden rasyonalizm sprei,

•  Bell; Intern kültürel çeli ş me ve aykirilik,

•  Marshall: Sosyal haklar ve organizelesmis kapitalizm.

 

•  Economik düzen;

•  Liberal, kapitalist economi evriminden Monopolie /tekelci kapitalismine (şirketler); sosyal felci, genişleme ve yayilma politikasi, modernismen uygarlaşmasi, şehirleşme prosesi, Politik merkeziyetçilik ve kitleürünü.

 

•  Organize kapitalizmi(devlet ve toplumsal aktörleri); Corporatisme ve sosyalrefah devletleri; Menejeriyalizm kapitalizmi(Almanya, Hollanda ve Isvec), Pazar-düzenleyici kapitalizmi( US ve UK), müdehaleci devlet kapitalismi(Frans ve Italya), teknolojisüreci, konsantrasyon, endüstriyalizm, kolektif organizasyonlar( Işçi ve işveren Sendikalari ve propfesiyoneller), orta sinifin oluşmasi, bölgesel farklilik ve ayirim ve en son Kordinasyon.

 

•  Scharpf'in Sosyalrefah systemleri ;

•  Anglo- saxon; bireysel haklar ve sorumluluklar, ihtiyac prensibi, amacgrup fakirler, amaci fakirlikle mücadele, hizmet aile ve markt,

 

•  Scandinavian; bireysel haklar ve kolektif sorumluluklar, yurtaşlik prensibi, herkes için eşitlik amacli, devlet hizmeti.

 

•  Kitasal ; aile haklari, kolektif sorumluluk, aile ihtiyac prensibi, ev geçim saglama prensibi, pozisyonunu koruma amaçli, aile ve ortasinif hizmeti.

 

•  Economi ve sosyal ili ş ki/ sosyal organizasyonlar

•  Durkheim: organik dayanisma ve anomi

•  Marx: yabancila ş ma teorisi

•  Tönniës: toplumsal

•  De Tocqueville: rekabet ve materiyalizm; kitle toplumu ve devlet

 

•  Economi ve sosyal e ş itsizlik;

•  Gittikçe zorlanan i şç i dünyasi,

•  Stratification ve devingenlik; çokboyutluluk, boyutlar arasindaki baglantilar ve meritocratsi,

•  çogalan e ş itlik ve benzerlik.

 

Peki bu economik rekabet sistemleriyle, sosyal performasyon başarilir mi ve hangi sisteem daha cok başarili?

78/80 yillarinda organize olmuş kapitalizm daha iyi çalişildigi ve sosyal oldugu savunluyordu. Yanliz üçüncü dünya ve yari gelişmiş ülkeler rekabet sisteminden daha da gerilemişler. 80' li yillardan sonra ise sosyalrefah devletlerinin krizi başlayip, neoliberalisme tekrar sariliyor. Globalizmlen kapitalizm yerini organizasyonluga, lokalsizlige birakirken, ulusal pazarlar basitleştirilip, daha az politik, ulusal düzenlemeler, kolektif sözleşmeler, ulusal, hizmet ve bilgi economisi gelişiyor. Peki bu sürekli degişen global gelişmelerlen bu meritocratsi, internasyonal rekabet, kültürel farklilaşma ve pluralist süreci nasil analiz edecegiz ve hangi economi sistemi kurmaya çalişacagiz veya önercegiz?

 

•  Sistem olarak Devlet

•  Perspektifler

• i. Marxisme; yönetim, yasama erki, çatişma, devlet sistemi netural ve tarafsiz degildir.

• ii. Weber; düzen ve düzenleyici,

• iii. Durkheim; entegrasyon, konsensüs, görüş birligi ve genel cikarlar.

 

Devlet sistemleri vergi tahsili, rekabet, pazar ve tekelcilik mekanizmasi için genellikle şiddet ve savaş anlayişiyla ilişkilidir.

 

•  Devletformlari; F ranse; merkezi ve hiyerarsik, Ingiltere; egaliter ve merkezi, Hollanda; eskiden egalite ve federal, Almanya; legal ve merkezi.

 

•  Sosyalrefah devletleri;

• i. Gelisimi; kapitalizm, endustrileşme, ulus- devlet prosesi, organize olmuş kapitalizm ve fordizm.

 

• ii. Kaynaklar; kendi menfaati, intern dinamikler(emansipatsi, yayilma ve sömürme politikasi), ekstern etkenler(bireyselleşme, internasyonalizm ve kurumsal refleksi), funksiyonalizm, sigorta logicasi.

 

• iii. Amac; Sosyal güvenlik, eşit şanslar, sosyal entegrasyon, evrensel aranjmanlar, adalet karakterli, koruyucu ve imkan saglayici.

 

• iv. Ikinci modernizme gecerken ; degişen rizikolar, degişen bireyrol ve posizyonu, degişen organizasyonlar, degişen economi ve işçci dünyasi, degişen toplum rolü, degişen devletrol ve posizyonu.

 

• v. Problemler; Kontrol edememe, harcama ve kapsam problemleri, race to the bottom (internasyonel politika ve rekabet), meşrutiyet ve aciliyetcilik, dislokatsi süreci, ulusal devlet- şirketler, politik internasyonalizm ve economik globalizm).

 

• vi. Sosyalrefah devletlerin gelecegi ; asgarileşmeye gitme, garanti ve seçici imkanlar, internasyonalizm(De Swaan logikasi) ve modernizm(Giddens; risikolara ragmen) devam, aktif ve üretken politik atilimi.

 

Daha önceki yazimda da belirttigim gibi örgütlenip,partileşmek kendi sytemini kurmak için ya kontrol, yetki, güc ve çatışarak, ya da legal bir şekilde kurumlaşıp, düzenleyip, kordine edip partileşerek, ve ya genel çikarlara entegre olup içerden devrime gidelerek ya hierarşik ve merkeziyetli veya egalitair merkeziyetli, ya da federatif egalitair, yada legal merkeziyetli, yada sadece bagimsiz veya federatifli bir model anlayişini benimseyip YA DA Kürt halkının kendisinin seçtiği bir modele gidilinerek, halkımızın menfatini, emniyetini, güvenliğini, sosyal güvenliğini, evrensel aranjmanları ve işlevselliğini her konuda ethik ve sigorta mantığıylan garantiliyen ve koruyabilen, eşit şanslar sunan ve sosyal entegrasyonu sağlayan, gelişen, katılımcı, cok kültürlü bir demokrasi anlayışlan iş dünyasını, organizasyon anlayışını, ekonomisini ve parlementer sistemini transparantlaştıran anlayiş seçilinebilinir.

 

•  I ş ve çalişma dünyasi ;

ş artlar, durum, ko ş ullar, balans,ili ş kiler, payla ş im, kalite, geli ş im ve kalkinma.

Klasikler

•  Endustri devrimi ; demografi gelişimi(kentleşme), teknik gelişimi( makinaleşme), prodüktsürecinde degişim(fabrikalar), sosyal kontrolun yeni formlari(kurumlarin rasyonelleşmesi). Yeni siniflarin olu ş masi(fabrikacilar, i şç iler, finansçilar), asalet, soyluluk, kilisenin ve el i ş lerin öneminin azalmasi.

 

•  Karl Marx; Kapitalizm, özel sermaye mallari, kar- kazanc motifi (kullanim degeri olmayan), sosyal siniflar( Burjuva ve işçi sinifi), yabancilaşma teorisi(sömürü; mülkiyetine geçirme, artideger), sinif mücadelesi(iki dominant sinif), kriz egilimi ve dialektik, azalan artideger ve kötüleşen işçidünyasi, evrimleşme modeli, devlet(dominant olan economik menfaat saglar).

 

•  Max Weber; Sosyal siniflar ve stratifikatsi, mülkiyetcilik degil fakat yaşamşansi, çokboyutlu sinifkavrami(economik güc, politik/parti gücü ve Statu gücü), bureaucrasi, kapitalizmin doguşu( protestantizm ve iş etigi).

 

•  Durkheim; Endüstri devriminden dolayi iş bölümü, sisteem düşünürü(collektif vijdan/ dayanisma), makinaleşmeden organik dayanişmaya, sosyal kohezyon, entegrasyon ve anomiteyt.

 

•  Mayo; insani iliskiler.

 

Farkli yaklasimlar

•  Devam eden kapitalizm; sosyal econominin dogu ş u( Sendikalar, organizeli çikar gruplari, Sosyal sözle ş meler ve sistemin politik entegrasyonu), yeni orta siniflar(profesiyoneller ve menejerler).

 

•  C. Wright Mills ; The Power Elite ve yeni siniflar; kapitalisten, menejerler korporasyonu, bas i şçi ler, fakirlik ve i şsizlik .

 

•  Fordisme; Fabrika işinin ve çalişma şeklinin rasyonellesmesi, Taylorizm, iş dünyasinin yeniden üretiminin önemi, çalşma şart ve koşullarrinin iyileştirilmesi( Ev geçindirme maaşi, 8 saatlik iş, çalişmanin humanistleştirilmesi), tüketimin önemi(asgari ücret, işçi= tüketici anlayişi),

 

•  Keynesianisme; çalişma ve ekonominin yendien düzenleme.

 

•  Teknoloji toplumu; Jacques Ellul; teknigin gelişimi dominant, iş gücünün makinalara ve otomatikleşme sürecine dönüşümü ve emeksiz topluma dogru.

 

•  Post- endüstriyalizme ; Daniel Bell/Alain Touraine; eşyadan bilgiye ve hizmete geçiş, bilginin merkeziyetleştirilmesi(kontrol, yenilik ve degişiklik için), yeni siniflar (mühendislik, menejerler, profesioyaneller ve public officials).

 

•  Post-endüstri toplumu; yönetme ve kordinasyon, devlet sisteminin (economi ve politik)önemi, toplumsal baglantinin azalmasi, economi, politik ve cultuur arasinda gerginlik(üç atmosfer; -economie; enstrümental rasyonalizm, -Politiek; eşitlik ve yurttaşlik, - kültür; kalite), politik ve yönetimin rasyonellesmesi ve teknokratlaşmasi, yeni technokat profesiyonaller.

 

•  Enformasyon toplumu; sadece bilgi toplumu degil, enformasyonun da önemi(stechnologie), netwerk toplumu ve economisi, globalizm.

 

•  Netwerk-economie ; çalişmanin fleksibilleştirilmesi, kendisinin seçebilmesi, hareketlilik ve devingenlikk, az kariyer, güvensizlik ve kuşku, internasyonal yeniden paylaşim, globalizimden dolayi yeni eşitsizlikler.

 

•  Postmodernisme ; globalizm, flexibiliteit, güvensizlik, az iş imkani fakat daha iyi iş olanagi, iş entegrasyonu, professionaliteyt, otonomi, sektorlerin degişimi, dönüşümü ve farklilaşmasi, sektorler arasinda polarisatsi, ICT,bilgi ve hizmet sektoru, bireyselleşme.

 

Sonuc

 

şünce ve teorimizin, sebep ve sonuclari cok yonlu iliskileri ve baglantilariyla netleştirip konkretleştirerek, dogru araç ve gereç ilişkilerinide finaleştirip, amacimiza – Multirasyonel (amacin genişletilmesi, amaca yönelik kararlar, icraat ve efekt, söz konusu olan problem objektif analiz edilerek pogramlaştirilmali), - Netwerk (politik ve sivil toplum örgütleriyle, ihtiyaçlara, isteklere, şartlar ve koşullara göre amaca yönelik politik gündemteorisi oluşturulup alinan kararlarlan yetki ve politik strateji Kürt kamuoyunun harakete geçirilip politik aksi ve eylem gerçekleştirilmeli), - Kurumsal( bireysel özgürük, az kural veya dayatma ve grupzoru olan egalitair kültür veya hiyerarşik kültürü olan kurallar neti) , - Sosyal (Sosyalist öncü Güçleri problemleri sosyal prosesleri içerisindeki tarifediliş şekilleriyle aktifitelerdeki dogal tarihselligin bilimsel bir şekilde incelenmeli) normatif bilimse l gerçeklerin perspektifleriyle, - instrumentel (toplum mühendisligi, bilimsel ve konkret problem cozumlemeleri), - konseptuel (acik ve net algilama ve genellemeler), - interaksimodel (praktikteki etiklerin, baska  dominant etki ve dusuncelerlen bilimsel arastirimi) -ve tercümelendirmemodel (bilimsel transformasyon, algilarin algilanmasi ve seçicilik)bilimsel yaklaşim ve verilerlen empirik pratige denk düşen uzmanliklan geniş yönlü sosyal politika üreten bir organizasyona ve partileşmesine gidilmeli.

 

Azadbiseng

 

16 mart 2006