f_iratkaya@hotmail.com
Yaralı bakışlarla yardım beklediğimi görüyorum
Sahip olduğunu sandığın ama hiçbir şekilde hiçbir
şeyin sahibi olamadığın çok şey vardır...sanmaktır asıl bela.... yoksa ne
ayağını uzatırsın ne elini.... ne de gözlerini deydirirsin ucuyla da
olsa.sanmalarımın beni boğduğu zamana gitmeliyim...
Kendimi geriye sarıyorum işte. acıyı ve sancıyı iliklerimde hissettiğim
anlara, yani kaybettiğim zamanlara gidiyorum. biliyorum ki yüzümün döküldüğü
yerde toplayacağım kendimi..yani kaybettiğim yerde kazanacağım kendimi.
ağlamaktan kimsesizleşen kırık hatıralarımı topluyorum yollarda. ben ve
gölgem yollardayız . izlerimizin peşinde.. yaralı zamanlarımızı bulmak ve
sarmak umuduyla.içim acıyor kendimi gördüğüm zamanlarda.. Yaralı bakışlarla
yardım beklediğimi görüyorum. terk ederek yabancı diyarla da öylece
kahretmişim o zamanı ve başını öne eğdirmişim.
Kendimi tutarak gün yüzüne çıkmak için kucakladım içimi. kendime uzanan
elimi bir daha bırakmamak üzere tuttum sımsıkı.. Ve güneşe durup yıkadık tüm
lanetimizi..sanmalarımızı yada daha kötüsü kanmalarımızı söktük bedenimizden
ve ruhumuzdan. artık iyileşiyorduk ve gün yüzüne kardelenler gibi
açılıyorduk.yine rengimizle ve yine kendimiz olarak. tüm sanmalardan ve
kanmalardan uzak.
Aydınlık bir gelecek için, aşk için doğuyoruz.kurumuş topraklarımıza yağmur
gibi düşüyoruz. parıldayan yıldızlar gibi aydınlatacağız geceyi.
22/09/2006
|
|
