Arşiv

Bûyerên li Amedê

Peydabûna van buyerên ku di xunê de gevizîn, li ser kuştina çarde

nijdevanên, gerîlayên PKKê qewimîn. Ev çarde nijdevan li çola Muşê hatibûn

kuştin.

Şeva ku 27 a bi roja 28 ve girêdide li Amed ê herkes ponijîbû. Ji ber ku

herkesî dizanîbu dê li Amede tevîlihevi peyda bibe. Lê tu kesî guman ne

dikir ku buyer, bi vê sosrete bi qevîmin. Bi rastî Amed ser û bin bû.

Bi a min ger desthilatdarên Amedê; Serokê şehredarîya mezin, Walî û

Gerandarê Mudurê polîsa roja 28 a di 27 da ditîbûna bûyer, bi vê sosretê wê

neqewimîna. Wezîfa ev hersê desthilatdarên Amedê, paraztina gele Amedê û

îstîkrara Amed ê ye.

Di 27.03.2006ê de li Amedê belavok hat belavkirin. Naveroka

belavokê ew bû ku tu kes warê ku têde kar û bazara xwe dike divê veneke. Dayik û bav biçûkên xwe neşînin dibistanan, ciwan neçîn dersan, ji ber ku ji çarde

nijdevanên kuştî, çar nijdevan dê li Amedê werin veşartin. Ev eşkere dikir

ku dê buyer biqewimin.

Lewra dihat zanin dê esnaf dikanên xwe vekin. Wekî ku dihat zanin

Amedî wekî her roj, siba 28 jî çûn karê xwe û dikanên xwe vekirin. Û li ber

karxwanên xwe runiştin. Li alîyê din çar nijdevanên kuşti li camyîa Medînê

dihatin şûştin. Piştê şûştin û limêja mîrî her çar nijdevan li goristana gunde

nu hatin veşartin.

Piştî wergera ji goristanê ew girsa mirovan wek pêl, bajêr da ber xwe.

Ewil taxa Kanîya Zuwa, Rezan, Ofîs û naveroka bajarê kevin ketin bin kevirên

zarokên deh û çarde salî. Zarakan kevira bi perwa davêtin.

Rojeka tarî û nexoş bi ser vî bajarê kevnar e û navendî de hatibû. Her

kesî dikanên xwe girt û bi ber malên xwe meşîyan. Di demek kin de her kes di

malên xwe de, li ser dirika runişt. Li ser dirika runiştibûn, ji ber ku

guman nedikirin dê encam çi bibe.

Eşkere bu ku desthilatdarên Amed ê, gele Amedê neparaztin.

Pişte Amed bi tirîloyan lîra zedetir weran û talan bû desthilatdar

derketin hole. Polîsa çek bikaranî, heft kes hatin kuştun bi sedan kes jî

birîndar bûn. Di nav kuştîan de zarukek heşt salî ji hebu.

Piştê vê weranê, talanê û kuştinê Walî çapemenîyê civand û daxuyanî da.

Şehredare sehredarîa mezin Osman Baydemir jî, derket kolanan. Ji

Xwêpeşandane ra diyar kir ku ew vekişin malên xwe.

Le ev tişt wekî "piştî bûyere, he li min kezî kur e" bû. Buyeren awarte

pek hatibun û rûn çûbû ser naneê ku li hemberî demokratîyetê û aşitîen e.

Serokwezir Tayyip Erdogan li dervyeî Tirkîyê bû. Zivirî hat Tirkîyê û

Li Enqere daxuyanî da çapemenîye got;” em, ji ana de dibejin kî bikeve xwepêşandana biçuk dibe, pîrek dibe û mezin dibe çi hewce be dê were kirin. Girîna we ya paş bûyere dê pere nake. Kî ku naxwaze bigrî, bila li biçuk û pîreken xwe xwedî derkeve. Em eşkere dibejin, di xwepeşandanan de em ti cudabûn nekin nav terorîya û jin û zaruka. Nehelin bila zaruk û jinen we bi kevin bin bandora PKK ê.”

Serokwezîr, Tayip Erdogan berîya bi heşt heyva jî li Amedê daxuyanîek

dabû, gotibû ku di Tirkîyê de Kurd dijîn û pirs ji heye. Ev pirs pirsa me ye

em ê vê pirsê di çarçova demokratîête de çareser bikin.

Bele demoratî tiştek gelek heja û girîng e, alîyên ne li hev, li hev

dikin û aş dibin. Le belê ne ku ji demokratîye paş de gav avetine. Dive ku

di her şert û mercî de demokratî ber bi firekirinê, geşkirinê û wek avayî

ber bi xurt kirine ve here.

Bi a min ev hersê desthildarê sereke yê Amedê li kare berxwe xwedî

derneketin û bûn sedema ku Amedî di bin barana keviran de bimînin û di nav

xwunê de bigevizin.

Dibe ku hin kes ji min re bêjin ma çi qewimî li te lo, tu di nav xwuna heft

kesî de digevizî an di fetisî. Bele ez di xwuna yek kesî de jî digevizim û

difetisim. Ji ber ku jîyana mirov ji her tiştî giranbuhatir û mezintir e. Ji

ber ku tu kes nikane mirovek bi afirîne an jî mirovek mirî şunda bîne

Lê mirovek dikane gelek tişt biafirîne, ji bo xizmeta mirovatîyê.

Ev sedsal, rêxistinen ilegal jî dê ser û bin bike. Ev dem dema xebata

meşru û eşkere ye, çi dixwazî bixwaze eşkere û bi mêrxasî bixwaze. Bê çek û

kuştin doza xwe bimeşîne. Ev roj ti tişt di bin erde de veşartî nemaye û dive nemîne jî.

Ev roj pirsgirekên bi taybeti û pirsgirêkên pirsa çarenivisî bi tekoşîna

çekdarî nayên bişkaftin û çareser nabin, ji ber ku piştgir û alîkarên

tekoşîna çekdar nemane.

Sermayedarê dinyayê yên ku sermayên xwe kirine seneayîa çekan û afirandina

çekên nû hedî hedî semayeên xwe ji ve seneayîye dikşînin. Dikin senayîa ku ji

mirovatîye re xizmet dike. Ev seneayî jîyana mirova hêsa dike û peşve dibe.

Weki ku Marx dibeje ev sermaye û sermayedaren har û dijwar ku ji

seneayîya çek vedikşin. Ew jî edî şer naxwazin û li hemberî şer in. Ji ber ku

tiştên ku nu diafirînin, dive ku bete firotin..!

Êdî dîktator nikanin li milete xwe û li mîlete der û dora xwe zilme û

tadê bikin. Lewra mirovayetî vî tiştî êdî qebûl nake. Metîngehnêr jî, wekî

berê nikanin welatê mileten din bi darê zorê bigirin û talan û tayan bikin.

Kes êdî vê yekê jî qebul nake.

Di rojhilata naverast de, welate Kurdan perçe perçe hatîye wergirtin Kurd

ve yeke qebul nakin. Kurd bi tekoşîna meşru, bêçek û hemdemî, dava

mafen xwe yê neteweyî dikin.

Heremî başur di Iraka federal de desthilatdarîya xwe bi dest xistîye.

Avayîyên xwe yê federasyonî damezrandîye..!

Haremî Bakur jî dixwaze pirsa xwe ya çarenivisî bi xwe çareser bike.

Desthildarên Dewlete Tirk ji divê bizanin û qebul bikin mafê Miletê Kurd

heye, ku li ser axa xwe bibe desthilatdarên xwe. Ev mafe Milete Kurd di

hiquqa nav neteweyî de jî meşrû û huquqî ye.

Dîsa divê ku desthilatdarên Dewleta Tirk bizanin ger dawa Milletê Kurd

çareser nebe demokratîyetî di Tirkîyeyê de peş nakeve. Tirkîye wek dewletên dinyayê yê peşketî peş nakeve û nabe dewletek hemdemî.

30.03.2006

Amed