Geride Kalan ilericiler

Her isteyen istedigini kinayabilir. Yalniz kinarken biraz dikkatli ve vicdanli olmaliyiz.

Ancak o çok bahs edilen ulusal birlikteliğin kinamalarla sağlanmiyacağini, hatta baltalanacağini düşündüğüm için kinamalara çok fazla sicak bakmiyorum.

Hele kinamayi meslek edinmenin hiç bir yararinin olmayacağıni savunuyorum. Unutmayalim ki PKK veya başkalarini kinamakla birliği sağlayamayiz.

 

Ne PKK nede TC kinama ile bitmez. Türkiye Cumhuriyeti kinamalarla yola gelip Kürtlerin ulusal haklarini taniyacak olsa hep beraber kinama dilekçeleri yazarak bu sorunu kökünde çözmüş olurduk. Ancak neyaziki öyle olmuyor.

Yoksa savaşin iyi olmadiğini bilmeyen yoktur, ve sanirim barış her kürtün arzusudur.

Ama malesef hayatin arzular doğultusunda yürümesine müsade etmiyorlar.

 

Benim anlamadiğım daha doğrusu anlayip da anlam veremediğim, madem ki biz düşmanlariniza karşi şiddet yerine diplomatik mücadeleyi savunuyorsak, neden birbirimize karşi zehir- zemberek şiddetli bir uslubu esas aliyoruz.

Evet belki kinamada diplomatik tarzdir ama en son tarzdir.

Biz neden ilkinden değilde sonuncusundan başlayalim.

Elbetteki demokratik ve barışçıl mücadele yöntemlerini en makul olanidir.

Ama düşman için önerdiğimiz bu yöntemi neden birbirimize karşı önermiyoruz.

 

PKK kinanir, kinanmaz diye bir tartişmaya girmek istemiyor ve gerekte görmüyorum.

Sadece bu kinama uslubunun çok vurgulu yapildiğini ve bununda yararli olmiyacağini ve ulusal bir uslup olmadiğıni söyledim, söylüyorum.

Benim kinamaya çok merakli olmadiğım dememdeki kastim budur.

 

Bu kadar acimasiz savaş yöntemlerini uygulayan düşmanlarina karşilik Kürtlerin meşru savunmalarini zamani geçmiş ve barşçıl modeller diye dişlayan bir seçeneğide doğrusu fazla mantikli görmüyorum.

 

islama göre savaşilmasi gereği konusunda hiç bir şey idda etmedim.

Yalnizca dini bazi terimlerle konuşan bazi arkadaşlara dinden bir hatirlatma yapmak istedim, o kadar. Yoksa dinle fazla bir ilgim yoktur.

 

Eğer gerçekten Kürtlerin birliğini savunuyor ve inaniyorsak, bunun gereklerinide yapmaliyiz. Birlik ; fedakarlik demektir. Birlik tavizdir ve tahamüldür.

Ve birlik zorda olsa geçmişteki acilarin kininden vazgeçmektir.

 

Yoksa geçmişte yaşanan acilar, kardeş kanin dökülmesi hepimizin yüreğini yakmiştir.

Bizimde tanik olduğumuz ve hatta kendi başimizdan da geçen acilar yok değildir.

 

Ancak kinamalari ard arda siralarken bu geçmişteki kinlerin hala olduğu yerde durduğunu neyazik ki görüyoruz.

En çok eleştirdiğimiz, ilkel ve gerici bulduğumuz aşiretler bile barişip kinlerini geride birakirken biz ilericiler olarak hala neden geride kalip bu kinde israr ediyoruz.

 

Sonuçta bu tartişmalarda eleştirilecek yanlar olsada, olumlu olduğunu düşünüyorum.

Bu tartişmalarin daha çok polemiklere çevrilmeden birlik yolunda geliştirilmesinin hepimiz ve halkimiz için çok daha yararli olacağına olan inancimi bir kez daha belirterek bitirmek istiyorum.

 

11.01.2008