Dînîtiya alê û prova jenosîda Kurdan  

Newroz îsal li seranserê Kurdistanê bi girseyî û bi şadiyek mezin hate pîroz kirin. Li hemû beşên Kurdistanê bi sedhezaran Kurd tevî pîrozbahiyên Newrozê bûn. Li bakurê Kurdistanê jî li gel hemû zext û terora dewletê Kurdan him li Kurdistanê û him jî li gelek bajarên Tirkiyê Newroza xwe bi girseyî û bi şadiyek mezin pîroz kirin.

Lê dewleta Tirk wek gelek caran tehamulî vê dilşadiya Kurdan nekir bi lîstikeke hovane li Mêrsînî Newroz li gelê me kirin jahr.

Ji 21ê Adarê û vir da ye, ev hefteyeke li Tirkiyê û li Kurdistanê dewleta Tirk, bi rengekî organîze li hember Kurdan prova qetlîameke(jenosîdeke)mezin dike.Xwedêgiravî li Mêrsînê, di şahiya Newrozê da du sê zarokên Kurd yên 12 û 14 salî  ala Tirkan bi erdê ra kişandine û dûra jî xwestine bişewitînin. Li ser belavbûna vê nûçeyê li Tirkiyê qiyamet rabû û hemû Tirkiye hejiya. Berê, Serfermandarê Tirk Hîlmî Ozkok li ser bûyerê beyanek pir sert da, bi hawakî vekirî Kurd hedef nîşan da û got:

-Li gor benda 87an ya Qanûna Xizmeta Hundurîn hemû hemwelatî, her Tirk berpirsiyarê parastina şerefa alê ne. Qanûnê ev wezîfa tenê nedaye artêşê, her wisa daye miletê Tirk jî. Loma jî her kes berpirsiyarê parastina şerefa alê ye. Her kesê berpirsiyar divê wezîfa xwe bicî bîne. Û em dibînin her kes vê wezîfa xwe bicî tîne jî. Em bi vê yekê ji geklkî kêfxweş in.

Piştî vê beyan û emrê Hilmî Ozkok, li hember Kurdan starta êrîşek gelkî mezin dest pê kir. Ji Serokkomar bigre, heta bi Serokwezîr û Serokê Meclîsê, ji serokê hemû partiyan bigre, heta bigihîje serokên gelek komele û sendîkayan, gelek zanîngehan bi telebeyên xwe ve beyanên gelek sert û mişt dehdît û nîjadperestî dan, bi girseyî daketin kolanan, bi hawakî vekirî gef li Kurdan xwarin û heqaretên gelek mezin kirin. Di van meş û xwepêşandanan da heta ji wan hat milet li hember Kurdan pîj kirin

Medya Tirk bi hemû hêza xwe ve dîsa wek her dem bi emrê ”dewleta paşperdê” wek ku Tirkiye ji alî welatekî din ve hatibe îşxalkirin û Kurd jî hevalbendên wan bin, li hember Kurdan kampanyayek nîjadperest ya pir mezin da meşandin.

Bi însîyatîf û beşdariya walî, qeymeqam û hêzên leşkerî li Tirkiyê, lê bi taybetî jî li Kurdistanê, li wan bajarên ku hestê Kurdayetiyê lê xurt e li hember gelê me meşên gelek mezin kirin. Bi van meş, beyan û xwepêşandanên bi navê ”hurmet ji bo alê” ya jî ”meşên alê” milet terorîze kirin, tirs û xofeke gelkî mezin xistin dilê milet. Li gelek deran avêtin ser malên Kurdan û gelek Kurd girtin binçavan.

Bi kurtaayî tiştên di nav hefteyekê da li hember Kurdan hatin kirin ne tiştên biçûk bûn, wek prova qetlîamekê bû. Li hember miletekî kirina tiştên wiha divê li gor qanûnên navnetewî sûc bin. Loma jî divê partî û rêxistinên Kurdan li hember vê êrîşa dewleta Tirk bê deng nemînin, hemû beyan, axaftin û meşên hatine kirin, gişan tomarî ser hev bikin û  li ba dezgehên navnetewî li dewleta Tirk gilî bikin. Ya na, ev dewlet ewê her tim tiştên wiha bike.

Em werin ser sebebê bûyera alê.

Gelo dewleta Tirk çima ev seneryoya alê çêkir û dûra jî hewqas mezin kir?

Qet şik tuneye ku serkeftina Kurdan li Başûrê Kurdidstanê psikolojiya Tirkan gelkî xera kiriye, ev rast e û meriv xweş dibîne. Ji ber ku ji tirsa Emerîka nikanin êrîşî Kurdan bikin gelkî aciz û tije ne. Ev sebebekî derve yê gelkî girîng e. Lê ne ev tenê ye. Esas sebebekî hundur jî heye.

Çimkî bi qasî ku derket ortê ne bûyera alê bûyereke tesadufî ye û ne jî reaksiyonên hatin nîşan dan reaksiyonên ji xwe ber in. Kanalên hin telewîzyonan nîşan dan, meriv dîbîne ku yekî navsale bi zarokan re dipeyive û alê dide destê wan. Ji xwe zarokan jî di îfadeyên xwe da gotin yekî li dora 35 salî al da me û got bişewitînin. Zarok naşewitînin, davêjin erdê û yek ji wan nigê xwe lê dixe. Ji ber ku seneryo berê hatiye nivîsîn loma jî pûlis û kamara wan jî tam di wê taftafê da li wir hazir e, di cî da rismê zarokan dikşînin.

Lê em bibêjin ku ne ”seneryo”ye, bi rastî jî du zarokan xwestine ala Tirkan bişewitînin, ma ewê çi bibe yanî? Bi şewitandina alekê ne dinya xera dibe û ne jî Tirkiya wek buxça bi pîne bat dibe. Ne tenê li Tirkiyê, li her derê dinyayê alên dewletan tên şewitandin. Tirk bi xwe jî her roj alên xelkê dişewitînin, him jî ne bi du zarokan, bi serokên sendîkan û partiyan, bi profesor û gire girên civatê vê yekê dikin.

Bêguman reaksyona ku Tirkan wek civat nîşan da ne reasksiyoneke normal e. Meriv baş dibîne ku psikolojiya civata Tirk(ji artêşê bigre, heta bi hikûmet û meclîsê, ji zanîngehan bigre heta bi hemû partî û sendîka, rojname û telewîzyonan) ji binde xera bûye, civat û rêberên wê ne li ser hemdê xwe ne, nexweş in û  krîzeke mezin derbas dikin.

Wek min li jor jî got Rast e, serkeftinên ku  Kurdan li Başûrê Kurdistanê bi dest xistine dewleta Tirk har û dîn dike. Tirk bi vê statuya Kurdan heta tu bibêje aciz û nerehet in. Ew ditirsin ku di rojên pêş da ewê tesîra Başûr li Kurdên Bakur jî bibe. Loma jî ji bo ku kanibin rê li ber vê tesîrê bigrin û nehêlin Kurd tiştên zêde ji wan bixwazin lîstikên wiha li dar dixin. Yanî hesabê wan ew e ku mirinê rê Kurdan bidin ji ku wan bi tayê razî bikin. Jixwe dema meriv hin nivîs û şiroveyên hin berdevkên dewletê yên piştî bûyerê dixwîne meriv vê nêt û armanca  wan bi hêsanî dibîne. Li gor aqilên xwe şîretan li serok û rêberên Kurdan dikin, dibêjin divê hûn tiştên zêde ji me nexwazin û li hember yekîtiya axa Tirkiyê û hemû sembolên wê pir vekirî û bi hurmet bin. Nexwe hûn dibînin, çi dikane were serê we.

Helbet ev kefteleft û siyaseteke bêhûde ye, bi tehdît provakasyonên wiha Kurd ne ditirsin û ne jî dixapin. Bi metodên wiha nemirovane belkî bikanibin hin hêzan kedî û îqna bikin, wan bikin Ataturkçiyên herî baş û ala xwe jî bi wan bidin maçkirin.Lê miletê Kurd bi tecrûbe û bi serpêhatiyên xwe ew dîwarê tirsê ku dewleta Tirk hêviyeke mezin jê dike ji zûdaye li pey xwe hîştiye, loma jî bi tehdît û bi zirtên wiha dev ji daxwaza mafên xwe yên netewî bernade.

Dema Tirk jî wek Seddam dînîtiyekê bikin(ku ji wan pir ne dûr e)bêguman tiştê hat serê Seddam ewê were serê wan jî. Yanî ewê gorra xwe bi destên xwe bikolin. Esas pir ne derî îhtîmalê ye ku wek dîktatoriya Seddam, gorkirina dîktatoriya Kemalîst jî bi destê Kurdan be. Bi baweriya min rakirina cenazê vê dîktatoriya kemalîst jî bixêr ewê bibe nesîbê me…

 

25/3-05