Eskiden bizim dinlediğimiz siyasi ustalarımız ve bilim adamları derlerdi ki  "En zor şey kişinin kendini tanımlamasıdır". Her ne kadar bu belirleme gerçeği yansıtıyorsa da, günümüz koşullarında çok şeylerin tanımının değiştiğine tanık oluyoruz. İşte bu tanımlama, benim için, sevgili NECO'nun bu gün kendisi için kısacası yazdığım anı yazısı gibi.

1969'da hiç unutmam, Süleymaniye'de bir çok arkadaşla sohbet ederken sevgili NECO, arkadaşlardan izin alarak benim kolumdan tutup, kalkmamı istedi. Diyarbekir yurduna geldik, bu akşam Apé Musa'ya gideceğiz sende gel. Peki dedim, Apé Musa'nın evine gittik bir çok insan vardı, Apé Musa bizimle tek tek görüştü ve ekledi, bir dernek kurulacak seni  bana önerdiler. Kim önerdi dedim. Dr. İle Arkadaşları. Her şey de varım dedim Apé Musaya. Apé Musa "Necmettin ile beraber olun" diye telkin etti. Bir kaç gün sonra S. Elçi geldi, Laleli Oteli'nde bizimle görüşmek istedi. Neco ile bir kaç arkadaş ziyaretine gittik. Gerçekten Elçi beni çok etkiledi, özellikle çok mütevaziydi ve sıcak sohbeti vardı. Ondan önce sanırım 1967 veya 1968'de yine bir gün Neco beni çağırıp 18 Sekbanlar otelinde Dr.(Şivan) ile görüştük Doğrusu her iki Sait'in  söyledikleri biribirinden hiç farklı değildi.Tek nüans Elçi daha Milliyetçi, Dr.Şivan'in hem Ulusalcı hem Sosyalist eğlimli olması. Her ikisi de beni çok etkilemişti.

Nihayet 1969 Mayısında Neco yine bana gelip o boy ve endamı ile koluma girip dedi ki "Kek Eli emé îşev tiştekî pir xweş çekin" (Bu gece çok güzel şeyleri birlikte yapacağiz). İşte O gece DDKO'yi birlikte on üç kişi kurucu üye olarak Diyarbakır Yurdu'nda kurduk.O gece ne mi oldu? Söyleyeyim; kuruluş bildirgesi için o günkü ikinci şube dediği, cemiyetler masasına kim götürecek diye Diyarbekir Yurdu’nda kararlaştırdık. Sabah 9’da ben ve Neco Sirkeci'deki Emniyet Müdürlüğüne gittik. Yolda şöyle kararlaştık, hangimiz kurucular kurulu listesini vereceğiz. O zaman ikinci şube Md. Bozovalı İbrahim Ural vardı. Uzaktan annemin aşiretinden sayılırdı. Sonradan Emniyet Gen. Müd., Kocaeli valisi ve Halkçi Partiden Urfa Milletvekili seçildi.  Ben onun odasında oturdum Neco evrakları verdi, sonradan bir komiser  geldi, kendisine birşeyler söyledi ve bana bakarak

-Bu Cemiyeti siz mi kurdunuz? 

-Evet, dedim. 

Bir çok nasihattan sonra biz ayrıldık. Böylece büyük bir iş başardığımızın gururu ile Diyarbekir Yurdu’na dönüp kurucu belgemizi aldığımızı söyledik. 

NECO ilk başkanımızdı. Sonrası malum; 1971 Askeri cunta ve hepimizin akibeti herkesçe malum.  Bir çoğumuz 1973  Affı ile tekrar siyasal yaşamımıza başladık. Bunların içinde en aktifi kuşkusuz NECO idi. Derken 1980 Darbesi geldi; yine NECO ile Diyarbakır sıkıyönetimde birlikte olduk. Ben 17 Şubat 1982 de gözaltına alındım; Neco Nisanda göz altına alındı. İkimize sorulan ortak soru; DDKO'yu  sizler mi kurdunuz ve DDKO'nun bu günkü devamı olan siyasi örgütler kimlerdir. NECO, DDKO'den sonra kurulan bütün siyasi yapılanmalara yiğitçe sahip çıkıyordu. Bizler belki tarihin en uzun gözaltı süresinden sonra; 6 Ay 12 Gün sonra mahkemeye çıkarıldık. Mahekemeye giderken NECO ile aynı askeri cemsedeydik (adını bisküvit kutusu koymuşlardı). Çünkü; 10 kişilik cemseyi 30 kişi taşıyordu. Sonuçta ,19 Ağustos 1982’de  Arife Günü  32 kişi bırakıldık. 66 Kişi  DDKD Davasında tutuklandı.  NECO, son gün bana şunu söyledi;  belkide bir vasiyeti idi "Ali sen dışarı gideceksin, ben içeri gireceğim; tüm dostlara senin vasıtanla, mesajim tüm Kürtlerin birlilğinedir. Ben çıkarsam seninle bunu mutlaka başaracağiz".

Ve sevgili NECO'nun bu isteğini (vasiyetini)  herkese söyledim  Ta Ki   O uğursuz  22 Ocak 1984’te NECO direnerek yiğitçe Kürdistan uğruna şehid olana dek... Hey gidi; Fidan boylu Başkanım... Seni çocuklarımıza hep anlatacağız.