DDKD tartışmasına bence son verilmeli

Uzun zamandır değişik internet sitelerinde DDKD ile ilgili çıkan yazıları ve tartışmaları dikkatla ve hayretle izliyorum. Derler ya !.. "Sapla saman birbirine karışmış".

Bilindiği gibi daha önce bu sitede, bizden sonraki nesillere hatırlatmak için  kurucusu olduğum DDKO'nun soyağacını kısaca yazmıştım. Yani; DDKD, Komal, Özgürlük Yolu ve DDKD'den ayrılan Kawa. Görünen o ki hâlen hafızalarda yer yapan ve bu gün dahi güncelliğini koruyan, diri tutan DDKD tartışılmaktadır.

Ancak, burada önemli bir kaç noktaya değinmek istiyor ve tartışmaların  hakeden ile etmeyenler arasında son bulmasını umut ediyorum.

Şöyleki:

a) Geçen yıl Mersin Martı Motelinde yapılan toplantının hâlen kimlerin hangi amaç ve düşünceyle yaptığı, DDKD geleneğini niçin kullandıkları  bu geleneğe bu gün sahip çıkanlar tarafından  anlaşılmadığı gibi ayni zamanda yadırganmıştır. Çünki burada yer alan bazı kişiler bırakınız DDKD geleneğini savunmak, yıllar önce DDKD’ye saldırmakla kendilerini ibra etmiştir. Ve bir o yana bir bu yana denemediği siyasi parti kapısı kalmamıştır. DDKD’liler bunu hak etmediği gibi bu kişilerin DDKD  geleneği adına hareket etmeleri siyasal etik bir yana, kabile geleneginde bile böyle korsancılık olmaz. Çoğu kez düşünmüşümdür; "Başkaların hak etmedikleri şeyleri dillendirmek felaketlerden daha tehlikeli olur" (Montaıgne Denemeleri)

b) Geçmişin geleneğinden utanacak kadar küçülmek için Kürtçede bir söz var: "Ya bê hemd bûye DDKDyî ya jî ne DDKDli ye". Ben kişi olarak günahı ile sevabıyla kendi siyasal geleneğine sahip çıkmak yerine, böyle DDKD’li olanlari düşünmek istemem. Yani bir kişinin yanılması tüm bireylerin yanılmasına neden olur. Böylesine karmaşık düşüncelerle dilimiz tutulmaya, zihnimiz karışmaya başlar. Böylesi yazılara yanıtın en güzel örneğini  değerli arkadaşlarımız Enwer Karahan ve Mahmut Kiper Kurdinfo.com.da vermişler.

c) DDKD’nin tarihsel mirasina sahip olanlar ise, bence yalnız gelenege sahip çıkmakla kalmamalı, bu geleneği ve siyasal kimliğini onurluca savunmalıdır, gerektiğinde katkı sunmaktan geri kalmamalıdır. Ve her DDKD’li  DDKD'yi rozet yapıp yakalarına takmalıdır. Bence DDKD ve DDKD gençliği günahi ile sevabiyla bunu hak etmiştir. "Doğrusu ben ne isem, eylemlerim de öyle olmalıdır" diye düşünmek lazım.

d) Diğer önemli bir gerçek. İnternet siteleri, genel olarak okuyucunun tasvip etmediği önüne gelen her yazıyı yayınlamamalıdır. Hele Kurdinfo.com  gibi okuyucunun beğenisini kazanan bir sitenin böylesi (Enwer Karahan’ın yazısının başlığında belirtiği gibi) yazıları yayınlaması belki çokça demokratik anlayışının gereği olabilir, ama bulanık yaratır. Örneğin KDBP 1997’de benim de yürütme kurulunde yer aldığım bu girişim "KÜRT KİMLİKLİ BİR PARTİ" içindi. O gün çeşitli nedenlerden dolayi proje gerçekleşmedi. Fakat o gün de birlikte olduğumuz arkadaşlar bazıları bu günde bu platformda yer almışlar. Ancak  gerek o günkü kuruluş amaç ve anlayışımız ve gerekse kişilerin kadroların ideolojik ve politik anlayışları oldukça farkılıydı. Yani en azından düşünce bazında bir homojenlık vardı. Ama bu günkü platfomda kişilerin  düşünce farklılıkları, çelişkileri bir yana, kimilerinin sistemle (devletle) aralarında en ince bir hat olmadığı kamuoyunca bilinmektedir. Ama en önemlisi herkesin yerini bilmesidir. Birileri yoluna devam ediyorlarsa "Gölge etmekle - İhsan etmek arasındaki farkı bilmelidir" Bu anlamda bazı kişilerin aralarındaki mesafe bile net değildir. Yayınlanan Deklarasyon baştan beri sisteme entegre ve sisteme kendilerini ibra etmekte.

Kısacası burada benim amacım birilerini incitmek değildir ve bundan böyle DDKD ilgili yazılar bence son bulmalıdır. Her DDKD'li özgür ve yiğitçe bir kafanın ve düşüncenin çıkışlarıyla, yüce ve erdemin sembolü olmalıdır.